Terwijl wij in de B-reeks spelen, moesten we vandaag tegen de tweede van de
A-reeks Ronse aantreden.
Ik sprak mijn spelers aan voor de wedstrijd dat we ontspannend moesten
spelen en dat we tegen het sterke Ronse niets te verliezen hadden. Om 10u startte de wedstrijd en iedereen vroeg zich af (thuissupporters) hoe onze eigen spelers het zouden doen.
We begonnen complexloos aan de wedstrijd wat resulteerde in een 2-0
voorsprong. Het liep lekker tot de tegenstrever overschakelde op full-court press en
hun zeer snelle fast-breaks. Tijd voor mijn Time-out, want ondertussen stonden we in een mum van tijd 8-24 achter. Tijdens mijn time-out heb ik mijn spelers opdracht gegeven hoe ze -indien we de bal op eindlijn moeten ingeven - zich moesten opstellen. We moesten ook sneller terug komen bij balverlies.
Toch verloren we eerste quarter met duidelijke  11-33 cijfers.
Wie dacht dat we nu ons kopje gingen laten hangen in tweede quarter, had dit
volledig fout. We begonnen nu volledig bevrijd van de stress onze kans te gaan en ook af
te werken  Mede door een sterk spelende Robby, een fantastische goeie Yobel  een sterk
reboundkrachtige Arnout en een goed spelende younster Wies namen we stilaan
de bovenhand van Ronse. De mensen van Ronse wisten niet wat ze zagen, maar mijn ploeg kwam nu wel snel terug bij balverlies en mede door een paar steals begonnen we meer en
meer in onze kansen te geloven. Resultaat: we wonnen deze tweede quarter met - ja!!! je leest het goed !!! - 22-14.
We gingen rusten met een 33-47 achterstand. Spijtig genoeg zat ik ook in foutenlast  met de ploeg (Robby 4 fouten, Sander 3 fouten en yobel met 4 fouten). Tijdens de rust moest ik iets bedenken om de ploeg te helpen. Dus nam ik het risico om Robby en Yobel toch te laten starten in derde quarter, wat me dra zuur zou opbreken.
Toen Robby zijn vijfde fout kreeg aangesmeerd (onterecht) en iets later ook
Yobel naar de kant moest  met zijn vijfde fout was de wedstrijd gespeeld. We verloren dan ook deze derde quarter met ruime 11-32 cijfers. Maar er moest natuurlijk nog een vierde quarter afgewerkt worden en ik vreesde nu het ergste. Wat ook de youngsters Sander,Wies en Luca probeerden samen met mijn twee resterende miniemen Hannes en Arnout,  het mocht niet meer baten. We verloren dan ook glansrijk tegen een sterke tegenstrever.
We hebben vandaag geleerd dat we A-reeks aankunnen, want als je ziet dat
mijn vier miniemen in de dubbele cijfers zaten en ik goeie dingen heb
gezien van Wies kan ik als coach enkel maar tevreden zijn.
Wie de wedstrijd niet zag en enkel naar de uitslag kijkt, zou denken dat we
overrompeld werden. Maar niets is minder waar, want het  grote verschil kwam er enkel door het uitvallen van mijn twee beste spelers Robby en Yobel in begin van derde
quarter. Als je dan ook na de wedstrijd felicitaties krijgt van de coach van
tegenpartij wil dat toch iets zeggen.
Ik heb vandaag geweldig genoten van onze wedstrijd en we hebben ons
goed geamuseerd.

Nogmaals ook mijn dank aan de pupillen die deelnamen aan de wedstrijd!

Coach Jean